Home » KÜLTÜR & SANAT » EDEBİYAT » KIRMIZI VE SİYAH

KIRMIZI VE SİYAH

Kırmızı..KIRMIZI VE SİYAH
Biz erkeklerin alır başımızdan aklımızı..
Ateşten alır sanki o vakar halleri,
Ama kadındır kaynağı, erkekte çoktur bahaneleri.. Bahane çoktur yanmak için,
Kızıl saçlara, kırmızı dudaklara, elma yanaklara için için..
“Ateşli kadın” denir, yakar, alev alev kavurur,
Utangaç, masum kadın bizi yüreğimizden vurur..
Siyah, kara..
Asil bir at, şahlanmış kişniyor gökyüzünü yara yara..
Asil, asi ve düşkün özgürlüğüne,
Yağız atın yüreği dört nala koşar sevdiceğine.. Bu iki renk ancak kömür alevinde buluşurlar,
Kırmızı bir arzudur, kara kömürü alev alev yakar.
Yakar da yakar, takii kendine benzetinceye kadar..
Köz olur kömür, yani arzu sarar tüm benliğini,
Ama arzu tükenirse, kömür yeniden alır eski rengini..
Alev çekmiş gitmiştir çoktan,
Kömürün rengi aynı olsa da eser yoktur hayattan..
Bir kadın, kırmızı..
Aldı başımızdan aklımızı..
Bir erkek, kara, yağız..
Olamaz hayatta kadınsız..
Kadının da çekilmez erkeksiz halleri,
Tıpkı kömür ve alev misali..
Kadınlar bizsiz, biz kadınsız yapamayız,
İlla ki siyah ve kırmızı gibi aşk içinde yanmalıyız..
– Ilgın –