Home » KÜLTÜR & SANAT » EDEBİYAT » “Git.” deyince gidilmiyor bazen…

“Git.” deyince gidilmiyor bazen…

Serdik ikimiz de gömleklerimizi altımıza,AYRILIK
Yer mavi, gök mavi, ayı aldık karşımıza..
Karşımızda hava altımızda su olunca,
Muhabbet havadan sudan oldu anca.
Bi ara uzandım eline yavaşça, yumuşacık,
Parmakları parmaklarımda, ürkek biraz zavallıcık.
Çekti elini sonra hissettirerek, eteğini her şeyden.
O an hissettim.. Eser kalmayacaktı artık bizden.
Derin bir iç çektim. Kelimeler puslu ve aklım yavaş,
Bir şey hakkında yaz dediydi ama unuttu bu ayyaş.
Beynim, ruhum, kalbim aşk sarhoşu olduk hepimiz..
Kalemim bile kırmızı akıyor bugün, ki o kadar temiz..
Aç kalbine bu kadar çok ve hızlı içmeyecektik aşkı,
Çimzik kadar kalbimle haliyle çarptı..
Can kenarına oturmak istedim, rezerveymiş önceden,
Oturdu ağladı, kıyamıyor da insan, acıdım ona yürekten.
“Son” dedi, “Bu son”.. “En doğrusu böyle”..
Bi şey demedim, susmaya devam ettim, uzandık öyle..
Yokuşu inişi kadar zor olmayan bir mahallenin ortasında bıraktım elini..
Gitti..

-Ilgın-

Bir Cevap Yazın